شعر: لیلا کرد بچه
هربار به تو فکر میکنم
یکی از دکمههایم شل میشود
انقراض آغوشم یک نسل به تأخیر میافتد
و چیزی به نبضم اضافه میشود
که در شعرهایم نمیگنجد
کافیست تورا به نام بخوانم
تا ببینی لکنت، عاشقانهترینِ لهجههاست
و چگونه لرزش لبهای من
دنیا را به حاشیه میبَرد
دوستت دارم
با تمام واژههایی که در گلویم گیر کردهاند
و تمام هجاهای غمگینی
که به خاطر تو شعر میشود
دوستت دارم با صدای بلند
دوستت دارم با صدای آهسته
دوستت دارم
و خواستن تو جنینیست در من
که نه سقط میشود
نه به دنیا میآید.
+ نوشته شده در جمعه ۲ اسفند ۱۳۹۲ ساعت 0:34 توسط مهدی صیدگر
|
با جسارت وجود خدا را به پرسش بگیر؛